Cannes op z’n meest verleidelijk: glamour, pers en een stad die nergens anders meer aan denkt

Er zijn evenementen die zich netjes op één terrein laten opsluiten, en er zijn evenementen die een hele stad overnemen. Het Festival de Cannes hoort zonder twijfel in die tweede categorie. Van 12 tot 23 mei hangt er in Cannes een soort geladen lichtheid die je in weinig andere Europese bestemmingen zo sterk voelt. Natuurlijk is er de rode loper, natuurlijk zijn er fotografen, zwarte auto’s en mensen die eruitzien alsof ze elk moment een première kunnen binnenwandelen. Maar wat Cannes zo aantrekkelijk maakt, is dat het daar niet stopt. De hele stad lijkt in die dagen iets rechter te gaan lopen.

Dat maakt deze trip ook meteen anders dan een gewone stedenvakantie aan zee. Je gaat niet naar Cannes voor rust, lege boulevardmomenten en een paar vrijblijvende musea tussendoor. Je gaat omdat de stad op dat moment precies weet wat ze is: een etalage van film, mode, pers en internationale aandacht. En eerlijk gezegd werkt dat aanstekelijk. Zelfs wie geen badge heeft, geen screening plant en de halve officiële selectie niet kan opnoemen, voelt al snel dat hier iets groters aan de gang is dan zomaar een festivalweek.

Voor reizigers uit België en Nederland is dat een opvallend sterke combinatie. Je hebt de Côte d’Azur, dus zonlicht, zee, terrassen en dat typische Zuid-Franse decor dat in mei vaak al heerlijk op gang komt. Maar daarbovenop krijg je een stad in overdrive. Niet altijd ontspannen, wel levendig. En als je het een beetje goed aanpakt, levert dat precies het soort trip op dat achteraf veel groter voelt dan een paar dagen aan de Middellandse Zee.

De rode loper is maar een deel van het verhaal

Veel mensen bekijken Cannes nog altijd vanop afstand als een soort glanzende filmset. Rode trap, avondjurken, flitsen, klaar. Maar dat beeld doet het festival eigenlijk tekort. De aantrekkingskracht zit net in de mengeling. Filmprofessionals, pers, nieuwsgierige bezoekers, mensen die gewoon op de boulevard willen rondkijken en reizigers die slim hebben aangevoeld dat Cannes in deze periode net wat meer verhaal heeft dan anders: alles schuift er door elkaar. Daardoor voelt de stad groter, internationaler en ook wat nerveuzer dan buiten het festival.

Op de officiële site van het Festival de Cannes zie je meteen dat de 79e editie allang geen vaag cultureel evenement meer is, maar een strak georkestreerde machine met een al bekendgemaakte selectie en een uitstraling die wereldwijd weerklank krijgt. Dat voel je op straat ook. In hotels, op terrassen, rond het Palais, zelfs in de manier waarop mensen kijken. Iedereen lijkt zich bewust van het feit dat dit Cannes op een piekmoment is.

Wat ik er zelf sterk aan vind, is dat die glamour vreemd genoeg niet alleen afstand schept. Ze maakt de stad ook levendiger. Je hoeft niet per se ergens binnen te raken om plezier te hebben aan die energie. Gewoon langs de Croisette wandelen, even stilstaan bij de opstoppingen rond een aankomst, een espresso drinken terwijl de pers zich verplaatst en merken dat iedereen net iets scherper gekleed is dan anders: dat is al een ervaring op zich.

Cannes werkt het best als je niet alles wilt meemaken

De grootste fout die je hier kunt maken, is denken dat je het festivalweekgevoel kunt “afwerken” zoals je een klassieke citytrip afwerkt. Nog even de oude stad in, dan de Croisette, dan ergens de sterren spotten, nog een strandclub meepakken en liefst ook nog een vlekkeloze avondmaaltijd zonder reserveringsstress. Dat klinkt op papier heel verleidelijk, maar Cannes in deze periode is daar simpelweg te vol, te zichtbaar en te druk voor.

Veel slimmer is het om het ritme van de stad te volgen. Overdag rustig beginnen, misschien eerst wat hoger de wijk Le Suquet in voor zicht over de haven en de baai, dan afzakken richting boulevard en van daaruit zien waar de drukte je naartoe duwt. Tegen de late namiddag wordt het interessanter. Dan begint de spanning op te bouwen, komen de premières dichterbij en voel je dat de stad zich opmaakt voor haar avondrol. Dat is eigenlijk het moment waarop Cannes het meest Cannes wordt.

De stad zelf legt op haar officiële festivalpagina ook mooi uit hoe het evenement niet alleen het Palais, maar eigenlijk de hele badplaats inpalmt. Dat klinkt overdreven, tot je er bent. Dan merk je dat het gewoon klopt. En precies daarom raad ik aan om tijdens deze dagen niet te veel in een strak schema te denken. Eén goed hotel, genoeg tijd om te wandelen, een paar terrassen en vooral de bereidheid om een deel van de dag gewoon te kijken: meer heb je niet nodig om de sfeer op te nemen.

Voor glamour hoef je niet per se luid te reizen

Er zit natuurlijk iets bijna vanzelfsprekends in Cannes en stijl. Dat geldt voor kleding, voor hotels, voor de manier waarop mensen zich door de stad bewegen. Maar echte luxe zit hier voor mij niet in opzichtigheid. Wel in gemak. In niet moeten duwen of haasten als de stad al druk genoeg is. In de juiste aankomst, een rustige basis en net genoeg afstand van de grootste hectiek om er plezier aan te beleven zonder erdoor opgeslokt te worden.

Dat is ook waarom sommige reizigers in deze periode bewuster naar hun verplaatsing kijken. Cannes trekt in mei niet alleen filmmensen aan, maar ook gasten die discretie en tijdswinst belangrijk vinden. Voor wie zich daar vooraf op wil oriënteren, is het niet onlogisch om eens te kijken naar wat een privéjet huren ongeveer kost. Niet omdat dat voor iedereen de norm moet zijn, maar omdat dit precies zo’n evenement is waar comfort en privacy soms zwaarder wegen dan pure logistiek.

Uiteindelijk is dat misschien ook de kern van Cannes tijdens het festival. Je komt niet alleen voor film of voor beroemdheden. Je komt voor een sfeer die je in Europa maar op weinig plekken zo geconcentreerd aantreft. De pers, de internationale bezoekers, de selectie die al gesprekstof genoeg biedt, de boulevard die zich elke avond opnieuw opmaakt alsof er niets anders bestaat: het is veel, absoluut. Maar het is ook precies wat deze trip zo aantrekkelijk maakt.

Wie dus in mei een bestemming zoekt met beeldwaarde, vaart en internationale glans, zit in Cannes uitzonderlijk goed. Niet omdat het er rustig of goedkoop is, wel omdat de stad zichzelf in deze dagen volledig serieus neemt. En dat levert een soort overdaad op waar je, als je eerlijk bent, toch graag even middenin staat.